Bəzən bir tarixə baxırsan, orada yalnız rəqəmləri görürsən: 44 gün, 27 sentyabr, 8 noyabr… Amma tarix yalnız rəqəmlərdən ibarət deyil. Hər rəqəmin arxasında bir insan taleyi, bir ailənin göz yaşları, bir ananın duası, bir atanın susqunluğu, bir övladın atasız böyüməsi və bütöv bir xalqın yaddaşına həkk olunan qəhrəmanlıq dayanır.

27 Sentyabr – Anım Günü də məhz belə bir yaddaşın ifadəsidir.

Azərbaycan xalqı 2020-ci ilin həmin gününü yalnız müharibənin başlanğıcı kimi deyil, illərlə davam edən işğala son qoymaq üçün başlayan böyük mübarizənin ilk səhifəsi kimi xatırlayır. 44 gün sonra isə Azərbaycan tarixinin ən şanlı səhifələrindən biri yazıldı.

Bu gün Zəfər parkına daxil olan hər kəs həmin tarix qarşısında bir daha düşünür: bu Zəfərin qiyməti nə qədər ağır olub?

Sentyabrın 27-də Prezident İlham Əliyev və birinci xanım Mehriban Əliyeva Anım Günü ilə əlaqədar Bakıdakı Zəfər parkını ziyarət edərək şəhidlərin xatirəsini yad ediblər. Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin rəisi general-polkovnik Əli Nağıyev və Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin rəisi general-polkovnik Orxan Sultanov da Zəfər parkını ziyarət edərək şəhidlərin əziz xatirəsinə ehtiramlarını bildiriblər.

Daxili İşlər Nazirliyinin şəxsi heyəti də Zəfər parkında şəhidlərin xatirəsini yad edib. Rəsmi məlumatda bildirildiyi kimi, polis əməkdaşları və DİN-in hərbi qulluqçuları 44 günlük Vətən müharibəsində ön cəbhədə gedən döyüşlərdə iştirak ediblər.

Müharibə haqqında danışarkən ilk növbədə döyüş meydanında silahı əlində olan əsgəri düşünürük. Bu, təbiidir. Çünki torpağın azadlığı üçün canını ortaya qoyan insan qəhrəmanlığın ən uca nümunəsini göstərir.

Lakin müharibənin özünün də görünməyən qəhrəmanları var.

Həkimlər, tibb işçiləri, sürücülər, rabitəçilər, təminatçılar, jurnalistlər, arxa cəbhədə gecə-gündüz çalışan insanlar, ailəsini düşünmədən övladını Vətənə yola salan analar

Və əlbəttə, polis əməkdaşları.

Azərbaycan polisi müharibə illərində yalnız asayişin qorunması ilə məhdudlaşan bir xidmət həyata keçirmədi. DİN-in rəsmi məlumatlarında qeyd olunduğu kimi, nazirliyin hərbi qulluqçuları və polis əməkdaşları müxtəlif istiqamətlərdə gedən döyüşlərdə iştirak edərək qəhrəmanlıq və peşəkarlıq nümunələri göstəriblər.

DİN-in 2024-cü ildə Anım Gününə həsr olunmuş tədbirində açıqlanan məlumatlara əsasən, Vətən müharibəsində nazirliyin şəxsi heyətindən 66 nəfər şəhidlik zirvəsinə ucalıb, 346 nəfər yaralanıb, 4 hərbi qulluqçu “Vətən Müharibəsi Qəhrəmanı” adına layiq görülüb, minlərlə hərbi qulluqçu isə orden və medallarla təltif olunub.

Bu rəqəmlər sadəcə statistika deyil.

66 şəhid – 66 ailə deməkdir.
346 yaralı – 346 həyat hekayəsi deməkdir.
Orden və medallar isə həmin insanların göstərdiyi fədakarlığın dövlət tərəfindən verilən qiymətinin ifadəsidir.

Polis əməkdaşının gündəlik fəaliyyəti cəmiyyət üçün bəzən adi görünə bilər. Küçədə asayişi qoruyur, təhlükəsizliyi təmin edir, insanların müraciətlərinə baxır, cinayətkarlığa qarşı mübarizə aparır.

Amma Vətən təhlükə qarşısında qalanda polis formasının mənası daha da böyüyür.

Çünki Vətənə xidmətin müxtəlif formaları var.

Kimi səngərdə dayanır, kimi yaralını döyüş meydanından çıxarır, kimi şəhərdə asayişi qoruyur, kimi azad edilmiş ərazilərdə təhlükəsizliyin təmin olunmasına öz töhfəsini verir.

Bu mənada polis əməkdaşlarının Vətən müharibəsində göstərdiyi xidmət Azərbaycanın qəhrəmanlıq salnaməsinin ayrılmaz hissəsidir.

Bu gün azad edilmiş ərazilərdə təhlükəsizliyin təmin olunması, insanların doğma torpaqlarına qayıdışı, Böyük Qayıdış prosesinin təhlükəsiz şəraitdə həyata keçirilməsi də böyük məsuliyyət tələb edir. DİN-in məlumatında da müharibədən sonra işğaldan azad edilmiş ərazilərdə təhlükəsizlik və sabitliyin təmin olunması istiqamətində polis əməkdaşlarının xidmətlərini davam etdirdiyi vurğulanır.

Şəhidlərin bizə qoyub getdiyi ən böyük əmanət yalnız azad torpaqlar deyil.

Onların əmanəti həm də dövlətə, Vətənə, bayrağa və milli birliyə olan münasibətdir.

Zəfər parkında şəhidlərin adlarına baxarkən insan bir daha anlayır ki, bu Qələbə bir günün, bir şəxsin və ya bir qurumun uğuru deyil.

Bu, Azərbaycan xalqının ümummilli iradəsinin nəticəsidir.

Döyüş meydanında Azərbaycan əsgəri, zabiti, polis əməkdaşı, Daxili Qoşunların hərbi qulluqçusu çiyin-çiyinə dayandı. Arxa cəbhədə Azərbaycan xalqı bir yumruq kimi birləşdi.

Bu birlik Azərbaycanın ən böyük güclərindən biri oldu.

Bu gün bizim üzərimizə düşən vəzifə isə həmin tarixi yaddaşda yaşatmaqdır.

Çünki tarixini unudan xalq gələcəyini qurmaqda çətinlik çəkə bilər.

Şəhidlərin adını yalnız Anım Günündə xatırlamaq kifayət deyil. Onların həyatını, döyüş yolunu, ailəsini, arzularını gələcək nəsillərə çatdırmaq lazımdır.

Jurnalistikanın qarşısında dayanan ən böyük vəzifələrdən biri də məhz budur: yazmaq, yadda saxlamaq və yaddaş yaratmaq.

Zəfər parkında bəzən sözə ehtiyac yoxdur.

Orada susmaq da bir ehtiramdır.

Daşlara həkk olunan adlar danışır.

Şəhidlərin şəkilləri danışır.

Onların ailələrinin gözlərindəki qürur və nisgil danışır.

Və bütün bunların fonunda Azərbaycan bayrağı dalğalanır.

O bayraq ki, uğrunda minlərlə insan canından keçdi.

O bayraq ki, bu gün Qarabağda, Şərqi Zəngəzurda dalğalanır.

O bayraq ki, şəhidlərin bizə əmanətidir.

44 gün əvvəlcə döyüş idi.

Sonra Zəfərə çevrildi.

İndi isə həmin Zəfər tarix qarşısında məsuliyyətdir.

Biz şəhidlərə yalnız baş əyməməliyik. Onların əmanətinə sahib çıxmalı, Vətənin hər qarışını qorumalı, dövlətçiliyimizi daha da möhkəmləndirməli və gələcək nəsillərə bu tarixi olduğu kimi çatdırmalıyıq.

Çünki qəhrəmanlar ölmür.

Onlar xalqın yaddaşında yaşayırlar.

Və hər dəfə Azərbaycan bayrağı dalğalananda, hər dəfə Zəfər parkında bir insan şəhidlərin qarşısında baş əyəndə, hər dəfə polis əməkdaşı Vətənin və xalqın təhlükəsizliyi naminə gecə-gündüz xidmətə çıxanda həmin qəhrəmanlıq yenidən yaşanır.

44 günün qəhrəmanları bu gün bizimlə deyil. Amma onların yazdığı Zəfər dastanı Azərbaycan xalqının yaddaşında əbədi yaşayacaq.

Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin!

102info.az