Ulu Öndərimiz Heydər Əliyev, şəhid polis serjantı İmamverdi Hacıyevin şəhid olduğu gün onun ailəsini ziyarət edərək dərin hörmət və ehtiramını ifadə etmişdir. Bu ziyarət həm dövlətimizin şəhidlərə verdiyi yüksək dəyərin, həm də Heydər Əliyevin xalqına və onun igid övladlarına olan sonsuz sevgisinin bariz nümunəsidir.
Vətənin sərhədləri yalnız xəritədə çəkilən xətlər deyil. O xətlərin hər qarışında bir igidin nəfəsi, bir əsgərin alın təri, bir şəhidin qanı yatır. Azərbaycan torpaqlarının toxunulmazlığını qoruyan bu igidlər arasında Şərur rayonunun Mahmudkənd kəndində dünyaya gəlmiş polis serjantı, şəhid Hacıyev İmamverdi Həsən oğlu xüsusi yer tutur. Onun qısa, lakin şərəfli ömür yolu, sərhəd bölgəsində göstərdiyi fədakarlıq və son nəfəsinə qədər Vətənə sədaqəti Azərbaycan polis tarixinin ən parlaq səhifələrindən birini təşkil edir.
1967-ci il yanvarın 2-də Mahmudkənd kəndində dünyaya gələn İmamverdi sadə, halal zəhmətlə yaşayan bir ailənin övladı idi. Qonşuların dediyinə görə, o, uşaqlıqdan sakit təbiətli, çalışqan və mərd bir uşaq olub. Məktəbə ilk qədəm qoyduğu gündən müəllimləri onun məsuliyyətini, dərsə olan diqqətini, davranışındakı mədəniyyəti yüksək qiymətləndiriblər.
1973–1983-cü illərdə oxuduğu Mahmudkənd tam orta məktəbi onun xarakterinin formalaşdığı, həyat yolunun istiqamət aldığı illər idi. Məktəb yoldaşları onu “təmkinli, sözünün ağası”, “möhkəm iradəli” kimi xatırlayır. Hətta məktəbin idman tədbirlərində cəldliyi və gücü ilə seçildiyi üçün onu tez-tez yarışlara aparırdılar.
1985-ci ildə Naxçıvan şəhərində sürücülük məktəbini bitirdikdən sonra İmamverdi Sovet Ordusuna çağırıldı. O dövrün hərbi qaydaları ağır, intizamı sərt, məsuliyyəti böyük idi. İki illik hərbi xidmətdə qazandığı təcrübə, min bir çətinlik içində formalaşan dözümlülük sonrakı həyatında mühüm rol oynadı.
Silah saxlamaq, sərhəd rejimi, intizam qaydaları… Bütün bu təcrübələr onun xarakterində möhkəm bir Vətən sevgisi yaratdı. Xidmətini başa vurub evə qayıdarkən artıq həm ailəsi, həm kəndi, həm də öz xalqı üçün daha faydalı olmaq arzusunda idi.
1987–1990-cı illərdə Xanlıqlar Üzümçülük sovxozunda sürücü vəzifəsində çalışsa da, içindəki bir çağırış onu rahat buraxmırdı. Regionda vəziyyət gərginləşdikcə, Ermənistan tərəfindən təxribatlar artdıqca İmamverdi Vətənə real xidmət etmək arzusuyla polis sıralarına qəbul olundu.
1990-cı ildə Şərur Rayon Polis Şöbəsində polis nəfəri kimi fəaliyyətə başladı.
Polis xidmətinə gəldiyi gündən dürüstlüyü, prinsipiallığı, intizamı və işə yanaşmadakı məsuliyyəti ilə seçilirdi. Sərhəd kəndlərində yaşayan insanların təhlükəsizliyi üçün gecəli-gündüzlü çalışan polis əməkdaşlarından biri də o idi.
1990-cı ilin dekabr ayının 17-si Azərbaycan polisinin, eləcə də Mahmudkənd kəndinin tarixində qara hərflərlə yazılıb, amma bu qaranlığın içində İmamverdi kimi igidlərin parlaq qəhrəmanlığı işıq saçır.
Rayonun Ermənistanla sərhəd olan Havuş postunda növbə dəyişikliyi aparılan vaxt erməni silahlı dəstələrinin qəfil hücumu baş verdi. Sərhəd bölgəsində o illər təhlükə hər addımda pusquda idi. Hər an atəş açılır, kəndlərə basqınlar olur, günahsız insanlar hədəf alınırdı.
Havuş postundakı hücumda İmamverdi Hacıyev heç bir tərəddüd etmədən postu tərk etmədi, geri çəkilmədi. O, mövqeyini qorumaqla həm silahdaşlarını, həm də kəndi müdafiə etmiş oldu. Hücum nəticəsində aldığı güllə yaraları onun həyatına son qoysa da, Vətənə olan sədaqəti onu şəhidlik kimi uca mərtəbəyə yüksəltdi.
Onun həyatının son anları belə fədakarlıq, qorxu bilməzlik və qeyrət nümunəsidir.
Şəhidin iki övladı atasız böyüsə də, onlara qürurlu bir ad, şərəfli bir miras qalıb. Onlar üçün İmamverdi yalnız ata yox, həm də xalqın qəhrəmanıdır. Hər il onun anım günündə kənd camaatı, polis əməkdaşları və doğmaları onun məzarını ziyarət edir, ruhuna dualar oxuyurlar.
Şəhidin ailəsi bu gün də Mahmudkəndin ən hörmətli ailələrindən sayılır. Onlar təkcə öz atalarının yox, bütün Vətən uğrunda canını verənlərin ruhunu yaşadan insanlardır.
Mahmudkənd kəndinin qocaları, o dövrü yaşamış sakinlər bu gün də onun adını böyük ehtiramla çəkirlər. Onlar yaxşı bilirlər ki, sərhəddə yaşayan insanların sabahı, rahatlığı, evində yanan çıraq İmamverdi kimi oğulların fədakarlığı hesabına mümkün olub.
Şərur rayonu onun kimi qəhrəman övladları ilə fəxr edir. Rayonun polis ictimaiyyəti hər il şəhidin xatirəsini yad edir, yeni nəsillərə onun xidmət yolunu örnək kimi göstərir.
Bu gün Azərbaycan ərazi bütövlüyünü bərpa etmiş bir dövlət kimi daha güclüdür. Bu gücün kökündə isə məhz İmamverdi kimi igidlərin qanı, ruhu, fədakarlığı dayanır.
Onun həyatı qısa, sadə, amma şərəfli bir ömür yolu bugünkü gənclərə Vətənə xidmətin nə qədər müqəddəs olduğunu xatırladır.
Şəhid ölməz, Vətən bölünməz.
Hacıyev İmamverdi Həsən oğlu bu sözlərin ən canlı sübutudur.
Tural Kəlbəcərli
102info.az
